"Waar hij zich niet schuldig aan acht, is de aanklacht die hem levenslang in de gevangenis kan doen belanden: ‘aiding the enemy’, het helpen van de vijand. De persoon die in de ‘lichte vermomming’ (een pruik? Een Russische bontmuts met flapjes?) gaat getuigen, is waarschijnlijk een Navy SEAL die zal vertellen hoe er bij de inval in het huis van Bin Laden bewijs is gevonden dat Osama documenten van WikiLeaks heeft opgevraagd.De crowdfunding loopt op de website van de Freedom of the Press Foundation. Omdat er geen officieel protocol van het proces wordt gemaakt willen ze stenografen van het hof financieren om een woordelijk verslag van het gebeuren te maken. Sowieso hebben ze al geld gegeven aan twee juridisch geschoolde verslaggevers om het proces te verslaan. Het proces zal zoals het er nu uitziet op 3 juni a.s. beginnen.
De redenatie gaat dus als volgt: geheime informatie komt op internet + de vijand is in het bezit van een MacBook en een werkende glasvezelkabel = helpen van de vijand. Aangezien alle informatie op internet komt (of dat nou van WiliLeaks komt of van de website van een krant of van een persoonlijke blog) is elke bron of klokkenluider min of meer schuldig aan het helpen van De Vijand. Dat is een redenatie die mij angst aanjaagt —mensen die met gevaar voor eigen vrijheid informatie vrijgeven die een nieuwe kant van een situatie belicht, zouden beter beschermd moeten worden.
De Freedom of the Press Foundation is nu begonnen met een crowdfunding actie om een of twee stenografen voor het Bradley Manning proces in te huren. Ik heb geld gedoneerd - als iemand die een oorlogsmisdaad aan het licht brengt levenslang de gevangenis ingaat als Osama-bondgenoot, wil ik graag weten hoe dat precies is gegaan."
Renske de Greef in NRC Next over Manning
Columniste Renske de Greef neemt het in NRC Next van 13 mei op voor Bradley Manning:
Kontroverse binnen San Francisco Pride over Manning
Een hevige kontroverse is uitgebroken binnen de organisatie van de San Francisco Pride (LGBT - Lesbian Gay Bisexual Transgender), nadat de benoeming van Bradley Manning tot Grootmaarschalk (Grand Marshal) van de Pride van dit jaar bekend was geworden. De grootmaarschalken zijn ceremoniële functionarissen, die een belangrijke rol spelen in de Pride, het is tevens een eretitel. Ze worden gekozen door een kieskollege van vroegere grootmaarschalken.
Na protesten van rechtse veteranen kapituleerde het bestuur van de Pride razendsnel en maakte de benoeming ongedaan. In een verklaring van de voorzitter werd Manning ervan beschuldigd "de levens van onze mannen en vrouwen in uniform in gevaar te hebben gebracht." Uiteraard werd tegen deze beslissing op hun beurt heftig geprotesteerd door aktivisten, veteranen met andere opvattingen en aanhangers van Manning. Oerklokkenluider Daniel Ellsberg legde uit dat er geen enkel bewijs is dat door het handelen van Manning ook maar een enkele Amerikaanse militair is geschaad. Integendeel, het onthullen van wreedheden tijdens de bezetting van Irak heeft er toe geleid dat de Iraakse premier Maliki een langer verblijf van Amerikaanse troepen in Irak met immuniteit voor de Iraakse wetten niet langer toeliet. Dat had weer een vervroegd vertrek van de Amerikanen uit Irak tot gevolg, waardoor zeker Amerikaanse levens gespaard zijn gebleven.
De affaire rond de Pride heeft tot nu toe al geleid tot een chaotische half-openbare bestuursvergadering en een klacht bij de lokale mensenrechtenkomissie wegens diskriminatie. Het bestuur heeft zich inmiddels teruggetrokken op het - overigens ook nauwelijks aan de hand van de reglementen te staven - technische argument, dat alleen "plaatselijke helden" maarschalken kunnen zijn, waarmee Manning buiten de boot zou vallen.
Een gedetailleerd verslag is te vinden bij Firedoglake.com en ook Glenn Greenwald heeft inmiddels zijn licht over de zaak laten schijnen. Greenwald vermoedt dat het omgaan van het bestuur ook te maken heeft met de kommercialisering van de Pride en het toegeven aan de steeds groter wordende belangen van sponsors. Daarmee krijgt de kontroverse ook een breder belang.
Na protesten van rechtse veteranen kapituleerde het bestuur van de Pride razendsnel en maakte de benoeming ongedaan. In een verklaring van de voorzitter werd Manning ervan beschuldigd "de levens van onze mannen en vrouwen in uniform in gevaar te hebben gebracht." Uiteraard werd tegen deze beslissing op hun beurt heftig geprotesteerd door aktivisten, veteranen met andere opvattingen en aanhangers van Manning. Oerklokkenluider Daniel Ellsberg legde uit dat er geen enkel bewijs is dat door het handelen van Manning ook maar een enkele Amerikaanse militair is geschaad. Integendeel, het onthullen van wreedheden tijdens de bezetting van Irak heeft er toe geleid dat de Iraakse premier Maliki een langer verblijf van Amerikaanse troepen in Irak met immuniteit voor de Iraakse wetten niet langer toeliet. Dat had weer een vervroegd vertrek van de Amerikanen uit Irak tot gevolg, waardoor zeker Amerikaanse levens gespaard zijn gebleven.
De affaire rond de Pride heeft tot nu toe al geleid tot een chaotische half-openbare bestuursvergadering en een klacht bij de lokale mensenrechtenkomissie wegens diskriminatie. Het bestuur heeft zich inmiddels teruggetrokken op het - overigens ook nauwelijks aan de hand van de reglementen te staven - technische argument, dat alleen "plaatselijke helden" maarschalken kunnen zijn, waarmee Manning buiten de boot zou vallen.
Een gedetailleerd verslag is te vinden bij Firedoglake.com en ook Glenn Greenwald heeft inmiddels zijn licht over de zaak laten schijnen. Greenwald vermoedt dat het omgaan van het bestuur ook te maken heeft met de kommercialisering van de Pride en het toegeven aan de steeds groter wordende belangen van sponsors. Daarmee krijgt de kontroverse ook een breder belang.
Wolk van geheimhouding rond proces Manning
De kultuur van geheimhouding rond de krijgsraad van Bradly Manning begint het burleske te naderen. Deze week werd bekend dat rechter-kolonel Denise Lind opdracht heeft gegeven tot een geheim getuigenverhoor, dat moet dienen als een vorm van 'droogzwemmen' om te beoordelen in hoeverre het proces besloten moet worden gevoerd om de nationale veiligheid te beschermen. Een niet nader aangeduide getuige voor de staat zal tijdens deze zitting worden gehoord. Een soort generale repetitie die de rechter moet helpen om te bepalen hoe een proces in het geheim kan worden gevoerd, waarbij toch publiek aanwezig kan zijn. Er zijn daarbij een aantal opties zoals het schonen van dokumenten, het gebruik van samenvattingen als bewijsmateriaal om gevoelige details te vermijden, zelfs het gebruik van kodewoorden om geheime informatie aan te duiden en uiteindelijk het houden van delen van het proces achter gesloten deuren.
Zo'n generale repetitie voor een rechtszaak is zonder precedent, waar nog bijkomt dat een behoorlijk deel van de geheimhouding draait om de dokumenten die nu juist via Wikileaks openbaar zijn gemaakt. Aanklager Fein heeft al verklaard dat meer dan de helft van de 141 getuigen a charge zullen verklaren over geheime informatie, zodat tot 30% van het proces besloten zou moeten worden gevoerd.
De rechter heeft ook al aangekondigd dat minstens één getuige, een lid van de special forces van de marine, "in lichte vermomming" zal getuigen op een alternatieve, beveiligde plek. Misschien zullen weinigen in staat zijn deze getuige te zijner tijd te bekijken, maar te denken valt aan pruiken en integraalhelmen (zoals destijds bij onze IRT-affaire).
Zo'n generale repetitie voor een rechtszaak is zonder precedent, waar nog bijkomt dat een behoorlijk deel van de geheimhouding draait om de dokumenten die nu juist via Wikileaks openbaar zijn gemaakt. Aanklager Fein heeft al verklaard dat meer dan de helft van de 141 getuigen a charge zullen verklaren over geheime informatie, zodat tot 30% van het proces besloten zou moeten worden gevoerd.
De rechter heeft ook al aangekondigd dat minstens één getuige, een lid van de special forces van de marine, "in lichte vermomming" zal getuigen op een alternatieve, beveiligde plek. Misschien zullen weinigen in staat zijn deze getuige te zijner tijd te bekijken, maar te denken valt aan pruiken en integraalhelmen (zoals destijds bij onze IRT-affaire).
Heeft Obama nooit wroeging?
Columnnist Harriet Duurvoort van de Volkskrant heeft het wel een beetje gehad met president Obama. Haar verwachtingen waren hooggespannen, maar Obama heeft bijvoorbeeld zijn plechtige verkiezingsbelofte om Guantanamo te sluiten niet waargemaakt. Maar wat voor haar de deur dicht deed was de behandeling van Bradley Manning:
Mijn devote Obamisme had flinke averij opgelopen bij de laatste verkiezingen, maar je stopte het toch maar weg. Vooral de eenzame opsluiting van Wikileaker Bradley Manning, zonder enige vorm van proces, tartte het rechtsgevoel. Op zijn briljante blog op The Guardian had Glenn Greenwald al in 2011 een column geschreven die het hart raakte. Mijn blinde naïviteit over Obama's inborst ging hard onderuit tijdens de Wikileaks-affaire. Ik had niet anders dan verwacht dat uitgerekend hij de gruwelijke collateral murder-video had aangegrepen om de verantwoordelijken voor deze kille moordpartij, en degenen die haar poogden te verdoezelen, te berechten. Mensenlevens zijn geen videogame. Maar nee. Nek de klokkenluider. Hoogverraad, omdat Manning Amerikaanse levens in gevaar zou hebben gebracht. Eenzame opsluiting en levenslang, als het al geen doodstraf moest zijn. Buitensporig en onrechtvaardig. New York Times-columnist Bill Keller merkte cynisch op: 'Als Mannings lek de vijand hielp, dan doet elke nieuwsreportage over tegenslag in Afghanistan, oppositie tegen drone-aanvallen en bezuinigingen op Defensie dat ook.'Website Harriet Duurvoort
Na twee jaar legt Amnesty uit waarom Bradley Manning geen gewetensgevangene is
Joe Emersberger, lid van de vakbond Canadian Auto Workers, buigt zich over de vraag waarom de afdeling van Amnesty International in de VS na meer dan twee jaar Bradley Manning nog niet als gewetensgevangene beschouwt. Na veel soebatten kreeg hij een soort antwoord. Het bleek dat AI de zaak nog in onderzoek heeft. Een staflid legde uit dat het nog niet duidelijk is of Manning aan twee voor hen noodzakelijke kriteria voldoet:
1. Of Manning de informatie naar buiten heeft gebracht op een "verantwoordelijke manier".
2. Of de regering hem heeft gestraft om te voorkomen dat gevallen van schending van mensenrechten openbaar werden.
Het terechte kommentaar van Emersberger is dat het, gezien de ernst van de door Mannings handelen aan de kaak gestelde misdaden, lastig is om een moreel onverantwoordelijke manier te bedenken om de informatie te verspreiden. Bovendien heeft Wikileaks veel moeite gedaan om ervoor zorgen dat de informatie niet zonder voorzorgsmaatregelen op straat kwam te liggen - daartoe werd zelfs samengewerkt met de grote media.
Het tweede kriterium is tamelijk bizar, omdat het door AI overduidelijk niet wordt toegepast op barbaarse behandeling van klokkenluiders bij rivalen van westerse mogendheden. Dan wordt er terecht van uitgegaan dat de mishandelingen ten doel hebben om te voorkomen dat ernstige misdaden bij het publiek bekend worden.
Emersberger konstateert dat AI in de VS vaker last heeft van dit soort dubbele moraal. Zo vond de organisatie het bewapenen van Syrische rebellen akseptabel, maar niet het bewapenen van Palestijnen die zich verzetten tegen de Israëlische bezetting. Hij voegt daaraan toe dat AI enorm belangrijk werk doet, maar daarmee niet boven kritiek is verheven.
Het steuncomité voor Bradley Maning in Nederland heeft overeenkomstige ervaringen met de Nederlandse afdeling van AI. Op een verzoek van ons heeft de afdeling Publieksvoorlichting geantwoord dat zij Manning ook niet kunnen beschouwen als een gewetensgevangene. De afdeling schrijft: dat "het voor ons oordeel van wezenlijk belang (is) dat Bradley Manning zich heeft schuldig gemaakt aan het lekken van zeer vertrouwelijke informatie en dat is een strafbaar feit. Strafbaar op grond van de Amerikaanse wetgeving en die is niet in strijd met de mensenrechten." En verder: "onze enige zorg (is) een eerlijk proces en een menswaardige behandeling in de gevangenis."
Wij vinden dit onbegrijpelijk. De kern van deze zaak is toch dat Manning als klokkenluider vond dat de misdaden van het Amerikaanse leger aan het licht gebracht moesten worden? Een duidelijker geval van een overtuigingsdader en dus een gewetensgevangene is bijna niet te geven. Op zijn laatst had dat duidelijk moeten zijn na de procesverklaring van Manning zelf. Wij nodigen Amnesty International Nederland dan ook bij deze uit om hun standpunt te herzien.
Bradley Manning moet vrij!
1. Of Manning de informatie naar buiten heeft gebracht op een "verantwoordelijke manier".
2. Of de regering hem heeft gestraft om te voorkomen dat gevallen van schending van mensenrechten openbaar werden.
Het terechte kommentaar van Emersberger is dat het, gezien de ernst van de door Mannings handelen aan de kaak gestelde misdaden, lastig is om een moreel onverantwoordelijke manier te bedenken om de informatie te verspreiden. Bovendien heeft Wikileaks veel moeite gedaan om ervoor zorgen dat de informatie niet zonder voorzorgsmaatregelen op straat kwam te liggen - daartoe werd zelfs samengewerkt met de grote media.
Het tweede kriterium is tamelijk bizar, omdat het door AI overduidelijk niet wordt toegepast op barbaarse behandeling van klokkenluiders bij rivalen van westerse mogendheden. Dan wordt er terecht van uitgegaan dat de mishandelingen ten doel hebben om te voorkomen dat ernstige misdaden bij het publiek bekend worden.
Emersberger konstateert dat AI in de VS vaker last heeft van dit soort dubbele moraal. Zo vond de organisatie het bewapenen van Syrische rebellen akseptabel, maar niet het bewapenen van Palestijnen die zich verzetten tegen de Israëlische bezetting. Hij voegt daaraan toe dat AI enorm belangrijk werk doet, maar daarmee niet boven kritiek is verheven.
Het steuncomité voor Bradley Maning in Nederland heeft overeenkomstige ervaringen met de Nederlandse afdeling van AI. Op een verzoek van ons heeft de afdeling Publieksvoorlichting geantwoord dat zij Manning ook niet kunnen beschouwen als een gewetensgevangene. De afdeling schrijft: dat "het voor ons oordeel van wezenlijk belang (is) dat Bradley Manning zich heeft schuldig gemaakt aan het lekken van zeer vertrouwelijke informatie en dat is een strafbaar feit. Strafbaar op grond van de Amerikaanse wetgeving en die is niet in strijd met de mensenrechten." En verder: "onze enige zorg (is) een eerlijk proces en een menswaardige behandeling in de gevangenis."
Wij vinden dit onbegrijpelijk. De kern van deze zaak is toch dat Manning als klokkenluider vond dat de misdaden van het Amerikaanse leger aan het licht gebracht moesten worden? Een duidelijker geval van een overtuigingsdader en dus een gewetensgevangene is bijna niet te geven. Op zijn laatst had dat duidelijk moeten zijn na de procesverklaring van Manning zelf. Wij nodigen Amnesty International Nederland dan ook bij deze uit om hun standpunt te herzien.
Bradley Manning moet vrij!
Oorlog tegen ons allen
Bradley Manning heeft zich schuldig
verklaard op negen van de tweeëntwintig aanklachten inzake het lekken van
overheidsinformatie over de oorlogen in Irak en Afghanistan. Met het doorgeven
van video’s en documenten aan WikiLeaks is hij het dus geweest die de wereld heeft
ingelicht over systematische martelingen en andere oorlogsmisdaden door Amerikaanse
soldaten, over geheime gevangenissen van de CIA, over door de VS als spionnen
geronselde VN-medewerkers, over verhoorpraktijken in Guantánamo, over de
bewerking door de VS van hun bondgenoten. Mannings schuldbekentenis op een deel
van de aanklachten kwam nog vóór het begin van zijn eigenlijke proces, omdat de
militaire rechter in het vooronderzoek botweg heeft bepaald, dat zijn motieven
tijdens de rechtszaak niet aan de orde mogen komen. De rechter wil alleen
vastgesteld zien of en waaraan hij schuldig is. Zo zag Manning zich gedwongen nu
al met zijn verhaal te komen. In een gedetailleerde verklaring tijdens een
procedurezitting heeft hij zich een oprechte klokkenluider betoond, die het als
zijn plicht zag zijn medeburgers in te lichten over ontspoorde militaire en
politieke praktijken van de Amerikaanse overheid. Voor deze onthullingen zal
Manning vele jaren, zo niet levenslang, moeten boeten. Hij zegt te hebben
geweten dat hij zijn vrijheid op het spel zette, maar meende het belang van de
samenleving te dienen, niet te schaden.
Politiek commentator Chris Hedges
van Truthdig.com schreef daags na de
zitting, dat Manning niet de enige zal zijn die moet boeten. De oorlog tegen hem,
stelt hij, is in feite een oorlog tegen ons allemaal. Dit lijkt een overdreven
inschatting, maar Hedges heeft wel degelijk een punt. Manning zit al bijna drie
jaar in militair voorarrest, waarvan de eerste negen maanden in isolatiefolter.
Die door Amnesty vastgestelde
mishandeling was op zich al een demonstratie van het rabiate gehalte van zijn
vervolging. Tijdens het vooronderzoek werden documenten waar de aanklagers mee
kwamen niet aan de verdediging ter beschikking gesteld, transcripties van
verklaringen niet overhandigd. Gevoegd bij de absurde bepaling, dat Mannings
motieven tijdens de rechtszaak niet aan bod mogen komen, doemt onmiskenbaar het
beeld van een zwaar gemanipuleerd politiek proces op. Kern daarvan vormt de
venijnige aanklacht ‘hulp aan de vijand’. Hoewel de aanklagers hebben aangekondigd
levenslang te eisen, houdt de krijgsraad de vrijheid de doodstraf op te leggen.
Een zeer verontrustend idee, juist gezien het wegkijken van de vooraanstaande
media in de VS. Die hebben met de publicaties in het kielzog van WikiLeaks
goede zaken gedaan, maar lopen laf weg nu de onthuller wordt aangepakt. Zo bieden
zij de staat de kans het grondrecht in een democratie om de overheid te
kritiseren met voeten te treden. Met het verzuim om hun feitelijke bron te
beschermen laten de media ook zichzelf muilkorven. Daarmee geven zij de
Amerikaanse regering vrij spel, terwijl de veroordeling van Manning nieuwe
klokkenluiders zal weerhouden op te staan. Zo bezien is dit inderdaad een
oorlog tegen ons allen.
Boudewijn Chorus
Opname van Mannings verklaring gepubliceerd op internet
De Freedom of the Press Foundation, een groep die onder meer is opgericht door Daniel Ellsberg (Pentagon Papers), heeft op zijn website een 68 minuten lange opname gepubliceerd van de verklaring van Bradley Manning voor de rechtbank op 28 februari. Tevens is een geredigeerde versie van vijf minuten, waarop Manning is te horen, ondersteund door beeldmateriaal op You Tube gezet. Volgens Associated Press zou uit typegeluiden op de achtergrond zijn af te leiden, dat de opname mogelijk is gemaakt in de perskamer van de rechtbank.
Abonneren op:
Berichten (Atom)